Subiektywnie o skokach

Bądź na bieżąco ze światem skoków

Świetne lato Clinta Jonesa. Historia jednej z największych niespodzianek w LGP

fot. Eurosport

Sezon Letniego Grand Prix 2026 zbliża się wielkimi krokami. Jako że letnie skakanie lubi przynosić spore niespodzianki, warto przypomnieć sobie jedną, nieco już zapomnianą historię, i to z czasów, kiedy te zawody cieszyły się znacznie lepszą obsadą niż dziś. Chodzi o Amerykanina Clinta Jonesa, który w 2002 roku okazał się drugim najlepszym zawodnikiem całego cyklu, regularnie plasując się w ścisłej czołówce.

Jakim zawodnikiem był Jones przed LGP 2002?

Clint Jones to Amerykanin urodzony w październiku 1984 roku. W Pucharze Świata debiutował podczas sezonu 1999/2000, ale na pierwsze punkty musiał jeszcze trochę poczekać. Zanim doszło do tego letniego wybuchu formy, przełamał się w sezonie zimowym 2001/02, kiedy uzbierał w Pucharze Świata 55 punktów. Jak na przedstawiciela egzotyki nie jest to zły wynik, choć sytuację zakłamywał inaugurujący weekend w Kuopio, gdzie Amerykanin zajął 9. oraz 12. miejsce. Po powrocie z Finlandii tylko raz zdołał jeszcze zapunktować. W tamtym okresie zachwycał przede wszystkim jego rodak, Alan Alborn, który ukończył zimę na świetnym, 20. miejscu w generalce, a raz w Engelbergu był nawet czwarty.

Inauguracja w Hinterzarten

Samo lato 2002 roku zaczęło się od zmagań w Hinterzarten, a na starcie nie brakowało czołowych nazwisk – byli tam Widhölzl, Hautamäki, Małysz, Höllwarth i inne wielkie postacie. Pośród nich niespodziewanie wyróżnił się właśnie Clint Jones, który po skokach na 102,5 oraz 102 metry zajął piąte miejsce, przegrywając tylko z Funakim, Hautamäkim, Ahonenem i Widhölzlem. Dzień później było jeszcze lepiej. Co prawda rywali ponownie zdemolował Widhölzl, ale Amerykanin po skokach na 104 i 100 metrów uplasował się tuż za jego plecami i po raz pierwszy w karierze stanął na podium letnich zawodów.

Ciąg dalszy dominacji Widhölzla i kolejne podium Amerykanina

Następnie przyszedł czas na Courchevel, gdzie obsada ponownie była bardzo mocna. Najlepszy znów okazał się Austriak, ale swoją znakomitą dyspozycję potwierdził również Jones. Amerykanin był jedynym obok Widhölzla skoczkiem, który był w stanie dwukrotnie przekroczyć granicę 120 metrów i drugi raz z rzędu wywalczył drugie miejsce. Zrobił to z wyraźną przewagą nad zamykającym pudło Kranjcem, a czwartego Małysza wręcz zdemolował.

Powrót do rywalizacji po dłuższej przerwie

Po zawodach we Francji kibice mieli prawie miesiąc odpoczynku, jednak kiedy rywalizacja przeniosła się do Lahti, w czołówce niewiele się zmieniło. Najlepszy dalej był Widhölzl, który znowu nie dał najmniejszych szans rywalom, zwyciężając z przewagą wynoszącą 12,5 punktu. Clint Jones w dalszym ciągu nie odstawał od czołówki – tym razem co prawda nie stanął na podium, ale był szósty. W drugim konkursie w Finlandii triumfował ponownie Widhölzl, a bohater tej historii zajął dziewiąte miejsce po skokach na 110 i 115,5 metra.

Optymistyczny finał

Finał letnich zmagań odbył się w Innsbrucku. Choć Bergisel potrafi pisać najróżniejsze scenariusze, tym razem układ czołówki był raczej spodziewany. Żeby nie było zbyt nudno, zmienił się jedynie zwycięzca – Widhölzl ustąpił Martinowi Höllwarthowi, a Clint Jones zajął drugie miejsce. Amerykanin ponownie oddał dwa znakomite skoki (128,5 oraz 124,5 metra) i przypieczętował drugą lokatę w klasyfikacji generalnej, mając na koncie trzy podia i każdy występ zakończony w dziesiątce (a nawet w dziewiątce).

A jakie to miało przełożenie na zimę? Absolutnie nijakie. Potencjał niespełna 18-letniego wówczas skoczka ostatecznie nie został w pełni wykorzystany. W całym sezonie 2002/03 uzbierał 44 punkty, pięciokrotnie plasując się w czołowej trzydziestce. W następnych latach było już tylko gorzej, aż w 2007 roku Clint Jones definitywnie ogłosił zakończenie sportowej kariery. Co ciekawe, omawianego lata bardzo przyzwoicie radził sobie również wspomniany wcześniej rodak Jonesa, Alan Alborn, jednak on też sezonu zimowego 2002/03 nie mógł zaliczyć do udanych.

Statystyki z kariery Clinta Jonesa:

Data urodzenia 5 października 1984 r.
Rekord życiowy 200 m (Planica 2003)
Występy w PŚ 88
Miejsca w TOP30 13
Miejsca w TOP10 1
Zdobyte punkty 139
Śr. pkt. na występ 1,57
Najlepszy występ 9. miejsce (Kuopio 2001)
Najlepszy sezon 2001/02, 47. miejsce w klasyfikacji, 55 pkt

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *